تاریخ: ۹:۱۳ :: ۱۳۹۸/۰۳/۱۷
نبود امکانات امداد و نجات در بخش سیلوانا

به گزارش پایگاه خبری سیلوانانیوز بخش سیلوانا با جمعیتی بالغ بر ۶۵‌هزار نفری از هیچ‌ گونه امکانات امداد و نجاتی برخوردار نیست. متاسفانه وضعیت نامناسب جاده های بخش سیلوانا باعث شده است که هر روز در این جاده ها شاهد وقوع حادثه باشیم . حادثه هایی که همیشه چندین مصدوم‌برجای میگذارد . و این مصدومین […]

به گزارش پایگاه خبری سیلوانانیوز بخش سیلوانا با جمعیتی بالغ بر ۶۵‌هزار نفری از هیچ‌ گونه امکانات امداد و نجاتی برخوردار نیست. متاسفانه وضعیت نامناسب جاده های بخش سیلوانا باعث شده است که هر روز در این جاده ها شاهد وقوع حادثه باشیم . حادثه هایی که همیشه چندین مصدوم‌برجای میگذارد . و این مصدومین ساعت ها در محل حادثه در کنار جاده ها درد می کشند.

دیروز در جاده ی زیوه مرگور در یک حادثه ۸ نفرمصدوم شدند که دو‌نفر از آنها کودک بودند ، باخدماتدهی به موقع بهداری گردان شهیدخرازی زیوه درنبود پایگاه های امداد و نجاتی مستقر درمنطقه تعدادی از این مصدومین راهی بیمارستان شدند و تعدادی دیگر از مصدومین به مدت یک ساعت شایدم بیشتر در صحنه تصادف بخاطر نبود آمبولانس دردو رنج کشیدند .چه کسی باید پاسخ گو باشد و وظیفه کدام ارگان است که چرا راننده ای که نیم ساعت در ماشین گیر افتاده بود و به هیچ عنوان نمیشد از ماشین بیرونش اوردو هر لحظه بیشتر درد میشکیدامداد رسانی نشد تا به کمک مردمی که شاید اصلا از کمک های امداد و نجات سر در نمی اوردند از ماشین بیرون آورده شد و یک ساعت در محل حادثه درد را تحمل کرد.

در بخش سیلوانا دیگر‌ مردم از نبود امکانات امداد و نجات نا امید شده اند و در هر سانحه به صورت شخصی دست به کار میشوند و این ‌کار اگر چه خطراتی هم برای مصدومین دارد اما وجدان آنها رضایت نمیدهد که یک مصدوم چند ساعت در محل حادثه درد تحمل کند بنابراین سعی میکنند با ماشین شخصی مصدومین را به بیمارستان برسانند. کاش وجدان برخی از مسئولین نیز بیدار شود.

زمان اجرای وعده هایی که هروز به تعویق می‌افتاد را خدا میداند. چرا کسی در خصوص نبود امکانات در این بخش پاسخ گو نیست‌ . بخش سیلوانا که به عنوان یکی از قطب های گردشگری استان معروف است و هروزه شاهد حضور چندصد گردشگر در این بخش است چرا هیچ‌گونه امکانات و پایگاه های امداد و نجاتی ندارد. گردشگرانی که از هزاران کیلومتر آن طرف تر برای بازدید به این بخش می آیند بدلیل نبود امکانات رفاهی به اجباربرای استراحت با خستگی به شهر باز میگردند که این خود یکی از عوامل اصلی ایجاد تصادفات جاده ای می باشد.

آیا بدور‌ ‌از انصاف‌ نیست که منطقه ای با جمعیتی بالغ بر ۶۵‌هزار نفر و با بیش از صد جاذبه گردشگری یک مکان برای اسکان و استراحت این مسافران و گردشگران نداشته باشد. مسافرانی که خیلی وقت ها در حادثه ها قربانی خستگی ناشی از گردش و‌نبود مکان استراحت میشوند.

اگر‌خدایی ناکرده در یکی از این حادثه ها یکی از این مسافران وضعیت بسیار وخیمی داشته باشد چگونه باید ان را به بیمارستانی که از وجود آن در بخش سیلوانا محروم هستیم را با ماشین های شخصی به شهر برسانیم، البته اگر باز در جاده های بند ترافیک‌نباشد.

جای کمی تامل دارد. بخش سیلوانا به عنوان یک منطقه کوهستانی و‌نوار مرزی که یکی از بزرگترین و پرجمعیت ترین بخش های استان می باشد و فاصله ای تقریبا ۵۰ تا ۶۰ کیلومتری با ارومیه دارد ، چرا نباید پایگاه امداد و نجات مخصوص خودش را داشته باشد، امداد و نجات هایی که برای رسیدن به یک حادثه در بخش سیلوانا باید ۵۰ کیلومتر راه را از شهر ارومیه به سیلوانا حرکت کنند و بعد از آن مصدومین را دوباره در همان مسیر برای بردن به بیمارستان انتقال دهند. آیا داشتن یک پایگاه امداد و نجات در بخش سیلوانا حق مردم نیست؟

حقگو