چهارشنبه, ۳۱ شهریور , ۱۴۰۰ 15 صفر 1443 Wednesday, 22 September , 2021 ساعت ×
چرا به افغانستان نیرو اعزام نمی کنیم!؟
15 آگوست 2021 - 16:43
شناسه : 14061
2

این روزها در یک رخداد بسیار عجیب می بینیم کسانی که تا دیروز شعار نه غزه نه لبنان سر می دادند و مخالف هرگونه فعالیت های منطقه ای جمهوری اسلامی بوده اند و با ژست جانبداری از منافع مردم ایران، سرنوشت مردم کشورهای همسایه را بی اهمیت برمی شمردند، ناگهان خرقه عوض نموده و در […]

ارسال توسط :

این روزها در یک رخداد بسیار عجیب می بینیم کسانی که تا دیروز شعار نه غزه نه لبنان سر می دادند و مخالف هرگونه فعالیت های منطقه ای جمهوری اسلامی بوده اند و با ژست جانبداری از منافع مردم ایران، سرنوشت مردم کشورهای همسایه را بی اهمیت برمی شمردند، ناگهان خرقه عوض نموده و در دفاع از مردم مظلوم افغانستان سینه چاک می کنند و حکومت را شماتت که چرا سربازان کشورمان را به مصاف نیروهای طالبان گسیل نکرده است!

 

شگفتا! مگر همین شما نبودید که می گفتید مقابله با داعش به ایران ربطی ندارد، آن هم داعشی که به خون ایرانی و شیعه تشنه بود و دائماً از این عطشش سخن می راند. چگونه است که اکنون می خواهید به مصاف طالبانی برویم که بارها به ظاهر هم که شده بر حفظ امنیت و احترام همسایگان افغانستان تأکید نموده است!؟

 

مگر شما نبودید که سرنوشت ناموس به غارت رفته شیعه و سنی و مسیحی و کرد و ایزدی عراق و سوریه را به خودشان مربوط می دانستید، اکنون چگونه است که می خواهید به مصاف طالبانی برویم که به ظاهر هم که شده بر احترام به ناموس و حفظ امنیت مردم افغانستان تأکید کرده است!؟

 

مگر شما نبودید که همواره یک تصویر افسانه ای از ارتش آمریکا و قدرت نظامی این کشور می ساختید و در مقابل توان امنیتی و نظامی کشور خود را به سخره می گرفتید، پس چگونه است که اکنون اصرار دارید نیروهای مسلح کشورتان را به آوردگاهی بفرستید که ارتش ایالات متحده پس از بیست سال جنگ و صرف میلیاردها دلار، با شکست و فضاحت از آن فرار نموده است!؟

 

مگر شما نبودید که همیشه، فقط انشایی را خوب می دانستید که ایران از روی دست آمریکا بنویسد، پس چرا حالا که آمریکا با طالبان از در آشتی و درآمده و با ایشان مذاکره کرده، جمهوری اسلامی را بخاطر داشتن یک ارتباط حداقلی و نجنگیدن سرزنش میکنید!؟

 

چگونه است آن زمان که دولت های متحدمان در عراق و سوریه از ما استمداد میطلبیدن، اصرار بر ماندن داشتید و اکنون که دولت متحد آمریکا در افغانستان دعوتنامه ای برای ما نفرستاده، اصرار بر رفتن!؟

 

آیا میدانید چه دامی در افغانستان برای ما پهن شده و به جنگ اصرار می ورزید یا اینهمه اصرار فقط ناشی از جوزدگی و رسانه زدگی است!؟ عجیب است که عاقبت دوستی آمریکا و افغانستان را می بینید و همچنان به دوستی رسانه های آمریکایی و انگلیسی باور دارید که با اشاره آنها اعزام مستشار به عراق و سوریه را تقبیح می کنید و با اشاره آنها ارسال نیرو به افغانستان را تجویز!؟

 

برخورد با مسئله افغانستان باید با صبر و هوشیاری صورت پذیرد. افغانستان آوردگاهی است که دو ابرقدرت (شوروری و آمریکا) شکست خورده از آن بیرون آمدند. البته که مدافعان حرم ما در عراق و سوریه کاری کردند که ابرقدرت ها از انجام آن عاجزند ولی دلیل پیروزیشان همین بود که مومنانه و هوشمندانه رفتار کردند. در عراق و سوریه حضور یافتیم چون خود مردمان آن کشورها سلاح برداشته و از ما هم استمداد طلبیدند، با چه منطقی باید به افغانستانی برویم که اکثر شهرها بدون هیچ مقاومت مردمی و بعضا حتی با میل و رغبت تسلیم طالبان میشوند!؟ به افغانستانی که هنوز ماهیت تحولات پیچیده آن و میزان حمایت مردمی از طالبان، بر ما روشن نشده است.

 

صبر استراتژیک در برابر تحولات افغانستان، ابدا به معنای دوستی و اتحاد با طالبان و اعتماد به آن نیست که این خود خطایی دوچندان است. به دلیل قرابت های تاریخی و ایدئولوژیک، طالبان بیش از همه زمین بازی عربستان و پاکستان است و در زمین بازی دیگران، احتیاط شرط عقل. ما حتی در خونخواهی دیپلمات های شهیدمان هم احتیاط پیشه کرده و وارد افغانستان نشدیم، پس الان هم بهتر است با مراقبت و هوشیاری با تحولات پیچیده افغانستان برخورد کنیم.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.